In Vino Veritas

Boynunu büktü çok masummuş, bütün bu olanların tek sorumlusu değilmiş gibi. Sonu bekleyip kartlarımı açmıştım bütün o sessizliğin...

Boş boş baktığım bilgisayar ekranıyla konuşma şansım olsaydı bana benimle ilgili neler söylerdi acaba. Hayatımın azımsanamayacak kadar...

Ottawa dönüşü gecenin bir buçuğunda Broadview istasyonunun biraz ötesindeki TD bankasının önüne sırf interneti için bağdaş kurmuş...

UYARI: Hamile, yaşlı ve birinci dereceden aile bireylerini lütfen yazı başlamadan dışarı alalım, zira bu bölüm yüksek dozda alerjik...

“You should learn some limits.” dedi, gözlerini devirerek.. Aslında sadece merdivenlerde oturuyordum* Bu Kanadalı’lar bir garip. Bu...

İçinde en az bir tane ‘Gitmek’ kelimesi olan bir şarkı dinlemezsem günlük efkar limitimi doldurmamış hissediyorum kendimi. Sonra TOEFL...

Dün yeni bir şey öğrendim, fırından taptaze çıkmış mis kokulu bir yeni bilgi, bir yeni tecrübe daha demek istiyorum ama tam olarak emin...

Başımı uzattım arka kapıdaki basamakların ötesine. Kim’in her zaman ki yerinde, salondaki kanepede Nessie ve Travish’le beraber tembellik...

“Don’t go back, baby.” dedi, tırnaklarıyla oynarken. Tam da Merve’ye ve ailesine atılan son* kazıktan bahsetmiştim ona. Sonra bir şekilde...

Ders çalışmak için geldiğim tatlış kütüphanenin her zaman oturduğum perdeleri açık masasında zaman denklik bağlaçlarına bakarken...

Yaklaşık yarım saattir boş boş baktığım bilgisayar ekranında açık kalan son sayfa Münih’teki üniversitenin başvuru koşullarıydı. Öyle...

Bir liste yapmıştım bundan dört ay kadar önce, dünya küçüktü ve ben evimden uzakta, gezegenin öbür ucundayken harita üzerinde parmağımı...

Şu hayatta peşinden gitmeye değer gördüğüm tek bir şey var sanırım. Üniversite birinci sınıfta mülakatta “Hayatta ne olmadan...

Her şey taze patateslerle bayat patateslerin birbirine karışmasıyla başladı. Beş yıl önceydi ama o kadarda değildi sanki. Boyumdan büyük...

Niv ve Christian beni eve bıraktıktan sonra sokak kapısının yanındaki koltuğa oturup olağanüstü centilmen Kore’li çocuğun gözleri dolu...

Ocak ayının henüz getiremediği soğuk günleri beklerken bugün ilk kar fırtınasına merhaba dedik. Bahsetmem gereken çok şey birikti yine.....

Küfür ettim, sadece benim duyabileceğim bir sesle. Kim, “Kuzeydeki akrabalarımıza gidiyoruz. Bu sefer evde kalacağız, karavan bu hava...

Herşey çok güzel başlamıştı aslında. Okuldan sonra altıya kadar uyuyup Niv’in aramasıyla uyandım. Buluşmamız gereken metro durağını...

Hayatımda sürdüğüm en dandik lacivert ojelerin kokusu odamı doldurmuş, elimde çayım güzel bir Çarşamba akşamı düşünüyorum acaba artık...

Tam bir ay olmuş yazmayalı. Günlerim fiziksel ve zihinsel yoruculuğuyla beni yıpratmaya başladı. Bu bir günlükse eğer anlatmaya bile...